Boimy się szczekających psów, oczyma wyobraźni widząc jak rzucają nam się do gardła, a w najlepszym wypadku kąsają po łydkach. Wydaje nam się bowiem, że szczekanie równoznaczne jest z agresją, czyli że szczekają psy, które są agresywne. Tymczasem nie jest to przejawem agresji lecz sygnałem alarmowym.

Pies, który dostrzeże jakieś zagrożenie po prostu musi poinformować o nich swoich współbraci, czyli członków własnej sfory. Zagrożenie nie musi być zresztą realne, wystarczy że tak go zwierzę postrzega. Tłumaczy to, dlaczego tchórzliwe psy najczęściej ujadają. Przy każdej okazji, na inne psy, na innych ludzi, gdy ktoś pod blokiem przejeżdża tramwaj...

Pies, który chce nas rzeczywiście zaatakować, nie będzie tracił czasu na bezsensowne szczekanie. Sygnały grożenia wyglądają u naszych pupili zupełnie inaczej. Nie oznacza to, że szczekający pies nie może nas ugryźć. Zdecyduje się zaatakować, jeśli nie będzie miał innego wyjścia, jeśli go do tego zmusimy. Jednak wówczas zwykle ujadanie zostaje zastąpione sygnałami grożenia.

Ciekawe jest to, że przodek psa, wilk nie szczeka tak, jak jego potomek. Nasi pupile potrafią to robić dzięki nam. Gdy ludzie zorientowali się, że ich czworonożni przyjaciele mają lepsze zmysły, dzięki którym mogą chronić ich dobytek i zwierzęta, zaczęli wybierać i rozmnażać te osobniki, które najgłośniej i najwyraźniej sygnalizowały zagrożenie. I tak, dzięki długotrwałej selekcji hodowlanej psy wykształciły ten nowy sposób ostrzegania.

Tekst: Jacek P. Narożniak
Zdjęcie: Fotolia.com